To abp Pacelli przywrócił Watykanowi neutralność podczas I wojny
Pomimo deklarowanej neutralności, w pierwszych miesiącach I wojny światowej Stolica Apostolska była postrzegana jako sojusznik Niemiec. Jeśli potem odzyskała swoją neutralność, było to zasługą nowego szefa papieskiej dyplomacji abp. Eugenia Pacellego, przyszłego papieża Piusa XII. W przededniu 100. rocznicy zakończenia I wojny światowej wskazuje na to watykański historyk prof. Johan Ickx, dyrektor archiwów historycznych sekretariatu stanu.

Przyznaje on, że na początku wojny Stolica Apostolska uległa sprawnie działającej niemieckiej propagandzie. Nie uświadamiano sobie na przykład skali barbarzyństwa niemieckiej armii na terytorium Belgii. Benedykt XV był wręcz nazywany przyjacielem Niemców. Abp Pacelli szybko zdaje sobie sprawę z pułapek niemieckiej propagandy. Odkrywa też, że niektórzy papiescy dyplomaci są bardziej lojalni względem Niemiec niż Watykanu – mówi Johan Ickx.

“Abp. Pacellemu udało się przywrócić neutralność Watykanu, bo to że ją utracił w pierwszych miesiącach wojny jest dla mnie całkiem jasne. Można powiedzieć, że od września 1914 do stycznia 1915 r. Watykan stał głównie po stronie Niemców – powiedział Radiu Watykańskiemu prof. Ickx. – Pacelli podejmuje jednak szereg konkretnych kroków w watykańskiej dyplomacji. Odstawia na bok ludzi, którzy są zbyt związani z Niemcami: chargé d'affaires w Brukseli, nuncjuszy w Belgii i Bawarii. Jest to oczywista czystka w watykańskiej dyplomacji. Zarazem abp Pacelli nawiązuje bardzo silne więzi przyjaźni z Anglikami. To oczywiście rzuca też światło na późniejszą działalność Piusa XII i na pochopne oceny jego postawy względem nazizmu. Wiadomo, że jego przyjaźń z Anglikami nie wygasła po latach. Jest też jasne, że ktoś, kto tak dobrze rozpoznał się na kłamstwach niemieckiej propagandy podczas I wojny światowej, nie wpadnie w tę samą pułapkę w latach 30-tych. Wręcz przeciwnie. On najlepiej mógł zrozumieć, że Niemcy ponownie chcą zalać swymi kłamstwami całą Europę.”

Krzysztof Bronk - Watykan
Przesłane 11 List 2018 przez Administrator
Papież: miłość Boga i miłość bliźniego są nierozdzielne
W rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański” Papież Franciszek wskazał na ścisły związek pomiędzy dwoma wymiarami miłości: Boga i bliźniego. Przywołał wyznanie wiary, którym każdy Izraelita zaczyna i kończy swój dzień: „Słuchaj Izraelu, Pan, Bóg nasz, Pan jest jedyny” (Pwt 6, 4). Jest on związany z narodem wybranym nierozerwalnym przymierzem. Umiłował go odwieczną miłością i nigdy od niego nie odstąpi. Ta prawda jest źródłem, z którego wypływa podwójne przykazanie: Miłości Boga i bliźniego.

Można powiedzieć, że chodzi o miłość na całego, z pełnym zaangażowaniem wszystkich ludzkich zdolności: uczuć, rozumu oraz woli. Ojciec Święty przypomniał, że Jezus wyraźnie wskazywał na nierozłączność miłości Boga i bliźniego. Obie wspierają się wzajemnie.

“Chociaż są umieszczone jedno po drugim, to są one dwiema stronami tej samej monety: przeżywane razem, są prawdziwą siłą człowieka wierzącego! Kochać Boga to żyć Nim i dla Niego, ze względu na to kim jest, i na to, co czyni. A nasz Bóg – dodał Franciszek – jest dawaniem siebie bez zastrzeżeń, jest przebaczeniem bez granic, to relacja, która wspiera i rozwija. Miłowanie Boga oznacza codziennie wkładanie naszej energii, aby być jego współpracownikami, służąc bliźniemu bez zastrzeżeń, starając się wybaczyć bez ograniczeń i pielęgnując relacje komunii i braterstwa.”

Franciszek przypomniał, że miłość bliźniego jest spojrzeniem na niego oczami Boga. Nie wyczerpuje się jedynie w dobroczynności, w działaniach służących zaspokojeniu najpilniejszych potrzeb. Bliźni pragnie czegoś więcej niż tylko nakarmienia, ubrania czy schronienia. Oczekuje również na uśmiech, zależy mu na byciu wysłuchanym, a także na modlitwie, odmawianej również wspólnie.

“Ewangelia zachęca nas wszystkich, abyśmy nie kierowali się tylko na naglące potrzeby najuboższych braci, ale przede wszystkim zwracali uwagę na ich potrzebę braterskiej bliskości, sensu życia i czułości – zaznaczył Papież. – Stanowi to wyzwanie dla naszych wspólnot chrześcijańskich: chodzi o to, aby uniknąć niebezpieczeństwa bycia wspólnotami, które żyją wieloma inicjatywami, ale słabymi relacjami: są «stacjami obsługi», ale niezbyt towarzyskimi, w pełnym i chrześcijańskim sensie tego terminu. Bóg, który jest miłością, stworzył nas z miłości i abyśmy mogli kochać innych, trwając z Nim w jedności.”

Ojciec Święty zwrócił się także do Maryi, aby pomogła nam wszystkim realizować to wspaniałe nauczanie Jezusa w codziennym życiu.

Krzysztof Ołdakowski SJ – Watykan
Przesłane 04 List 2018 przez Administrator
Papież: Wszystkich Świętych to święto rodzinne
Święci śpiewają wspólnie i chwalą z radością Pana Boga – mówił Papież w rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański. Franciszek odniósł się do fragmentu Księgi Apokalipsy z dzisiejszej liturgii. Zwrócił uwagę, że śpiewając Sanctus podczas Mszy, nie tylko myślimy o świętych, ale robimy to, co oni. Jesteśmy z nimi zjednoczeni bardziej niż kiedykolwiek.

“Jesteśmy zjednoczeni ze wszystkimi świętymi: nie tylko z tymi najbardziej znanymi, tymi z kalendarza, ale również ze świętymi z «sąsiedztwa», z naszej rodziny, spośród naszych znajomych, ze wszystkimi, którzy stanowią część tej niezliczonej rzeszy. Dzisiaj zatem obchodzimy rodzinne święto – zauważył Papież. Święci są nam bliscy, więcej jeszcze, są naszymi najprawdziwszymi braćmi i siostrami. Rozumieją nas, kochają nas, wiedzą, co jest naszym prawdziwym dobrem, pomagają nam i nas oczekują. Są szczęśliwi i pragną, byśmy byli szczęśliwi razem z nimi.”

Franciszek przpomniał, że święci zapraszają nas na drogę prawdziwego szczęścia, która została wskazana przez Błogosławieństwa z dzisiejszej Ewangelii. Pozornie może się wydawać, że prowadzi ona do niepowodzenia i klęski, a jednak to właśnie święci z Apokalipsy trzymają w rękach gałązki palmowe, symbol zwycięstwa. Wzywają nas, aby stanąć po ich stronie, po stronie Pana Boga, który jest Święty.

Papież podkreślił, że to od nas zależy, jaką drogą pójdziemy. Czy pragniemy rzeczywiście świętości? – pytał Franciszek. Dobrze będzie jeśli damy się pociągnąć przykładowi świętych, którzy tutaj na ziemi nie angażowali się połowicznie, a teraz z góry kibicują nam, byśmy wybierali Pana Boga oraz zwrócili nasze pragnienia w stronę nieba. Zachęcają nas byśmy żyli Ewangelią w praktyce oraz podążali drogą Błogosławieństw.

“ Nie chodzi o robienie rzeczy nadzwyczajnych, ale o codzienne pokonywanie drogi, która prowadzi nas do nieba, w rodzinie, w domu. Dzisiaj zatem spoglądamy w naszą przyszłość i świętujemy to, do czego zostaliśmy stworzeni – podkreślił Franciszek. Przyszliśmy na świat, aby nie umrzeć nigdy, narodziliśmy się, aby uczestniczyć w szczęściu samego Boga. Pan nas do tego zachęca, a tym, którzy wchodzą na drogę Błogosławieństw mówi: «Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie» (M5 5, 12).”

Na zakończenie Ojciec Święty zwrócił się do Maryi, aby pomogła nam wszystkim podążać drogą świętości.

Po odmówieniu modlitwy Anioł Pański Papież pozdrowił wszystkich obecnych pielgrzymów, dziękując szczególnie uczestnikom „Biegu Świętych”, zorganizowanemu przez Fundację „Misja św. Jana Bosko”. Dzięki takim inicjatywom Uroczystość Wszystkich Świętych bardziej przenika do naszego życia – zauważył Franciszek. Zachęcił też wiernym, aby jutro po południu towarzyszyli mu w Eucharystii na rzymskim cmentarzu Laurentino.

Krzysztof Ołdakowski SJ - Watykan
Przesłane 01 List 2018 przez Administrator
Papież: uważajmy na demony działające pod przykryciem
Głównym celem demona jest zniszczenie człowieka, albo bezpośrednio poprzez jego wady i walcząc z nim, albo w sposób bardziej inteligentny, skłaniając go do życia duchem tego świata – to nić przewodnia homilii wygłoszonej przez Papieża na Mszy w Domu św. Marty. Odwołał się w niej do Ewangelii św. Łukasza (11, 15-26), gdzie Jezus mówi o demonie powracającym do czystego domu serca człowieka wraz z siedmioma gorszymi.

Franciszek przypomniał, że Pan Jezus wyrzucał złe duchy, które są Jego i naszymi wrogami. To jest walka dobra ze złem – podkreślił Papież – która jednak niekiedy wydaje się być czymś abstrakcyjnym. Ale prawdziwa walka toczy się między Bogiem i starodawnym wężem, między Jezusem a diabłem, a jej areną jest serce człowieka.
Celem diabła jest niszczenie Bożego stworzenia. Problem jest jednak w tym, jak przestrzegł Franciszek, że niejednokrotnie uważa się to za księżowskie wymysły. A demon robi swoją robotę, niszczy. Kiedy nie może tego robić w sposób bezpośredni, bo broni nas siła Boga, to staje się bardziej przebiegły niż lis i szuka sposobu, jak nami zawładnąć.

Papież przestrzegł, że zły duch nigdy nie daje za wygraną. Dlatego, gdy zostaje wyrzucony z serca człowieka, szuka miejsca, gdzie znowu mógłby zamieszkać i wraca, zastając dom wymieciony i przyozdobiony. Nie przychodzi sam, ale z siedmioma jeszcze gorszymi duchami. Wtedy sytuacja tego człowieka staje się gorsza od tej, w której był wcześniej. A zły duch nie zawsze uderza bezpośrednio, ale szuka innych możliwości – dodał Franciszek.

“Jesteśmy chrześcijanami, katolikami, chodzimy na Mszę, modlimy się... Wszystko wydaje się być w porządku. Tak, mamy małe słabości, grzeszki, ale wszystko wydaje się być pod kontrolą. A on robi się «inteligentny»: przychodzi, patrzy, szuka dobrej kliki, puka do drzwi - «Można? Mogę wejść» - dzwoni dzwonkiem. I te inteligentne duchy są gorsze, niż te pierwsze, ponieważ nie zorientowałeś się, że masz je w domu. I to jest duch światowy, duch świata. Demon albo od razu burzy przy pomocy naszych wad, niesprawiedliwości, walczy z nami, albo burzy inteligentnie, dyplomatycznie w taki sposób, o jakim mówi Jezus. Nie robi hałasu, staje się przyjacielem, namawia - «Nie, idź, nie rób tego, nie, ale... to jeszcze można» - i sprowadza cię na drogę miernoty, przeciętności, czyni cię «letnim» na drodze ku temu, co przyziemne.”

Papież zaznaczył, że gorsze są demony, które działają w sposób ukryty, inteligentny, niż te, które działają bezpośrednio.

“Wiele razy się pytam: co jest gorsze w życiu człowieka? Konkretny grzech, czy życie w duchu świata, tego, co światowe? - pytał Papież. - Czy demon, który kusi cię do grzechu, nawet nie jednego, ale dwudziestu, trzydziestu grzechów, ale konkretnych, tak, że się ich wstydzisz? Czy też demon, który byłby przy stole z tobą i razem z tobą mieszkał, i wszystko wydawałoby się być w porządku, ale wtedy cię kusi i stara się tobą zawładnąć duchem światowym?”

Kończąc homilię, Franciszek wezwał wszystkich do czuwania i spokoju, które mogą nam pomóc w obronie przed złym duchem.

“Wobec demonów inteligentnych, które chcą wejść przez drzwi do domu, jak zaproszeni na gody, mówmy: «Czujność i spokój». Czujność, to jest przesłanie Jezusa, chrześcijańska czujność – stwierdził Ojciec Święty. - Co dzieje się w moim sercu? Dlaczego jestem taki nijaki? Dlaczego jestem taki letni? Ilu «inteligentnych» mieszka w domu bez płacenia czynszu?”

Paweł Pasierbek SJ – Watykan
Przesłane 12 Paź 2018 przez Administrator
W małych grupach najlepiej widać różnorodność Kościoła
Pierwsze obrady w małych grupach pokazały, jak bardzo zróżnicowany jest Kościół i jak różne są jego problemy – mówili na popołudniowym spotkaniu z dziennikarzami przedstawiciele ojców synodalnych. Dlatego też, jak zauważył kard. Giuseppe Versaldi, prefekt Kongregacji Edukacji Katolickiej, uczestnicy synodu chcą się wystrzegać wszelkiego uniformizmu i łatwych, ujednoliconych odpowiedzi na problemy współczesnej młodzieży.

“Dziś w mojej grupie – podał kard. Versaldi – jeden z pasterzy Kościoła afrykańskiego powiedział: to dobrze, że Kościół we Włoszech angażuje wszystkie swoje siły, by oferować gościnę migrantom, ale nasze Kościoły z równie wielkim zaangażowaniem zabiegają o to, by młodzi pozostali w Afryce. Bo – jak mówią afrykańscy biskupi – ktoś chce skłonić młodych Afrykańczyków do wyjazdu, zwłaszcza tych lepiej wykształconych, bo w ten sposób cała kadra kierownicza nie będzie już afrykańska, lecz będzie się składała z ludzi, którzy przybędą z innych krajów, by po raz kolejny nas skolonizować.”

Zdaniem kard. Nzapalaingi kluczową kwestią jest przekaz wiary. W tym zadaniu Kościoły z różnych regionów są dla siebie nawzajem wyzwaniem i ubogaceniem. My na przykład – mówił środkowoafrykański hierarcha – mamy silne doświadczenie tego, że pośród kryzysu Bóg był dla nas oparciem, był naszą skałą.

Kard. Nzapalainga wskazał też na niezastąpioną rolę Kościoła w ochronie młodych przed ideologiczną kolonizacją. Z Zachodu napływa mnóstwo różnych rzeczy i nie wszystko jest dobre. My musimy młodych przed tym ostrzegać – dodał afrykański arcybiskup.
Przesłane 07 Paź 2018 przez Administrator
Papież: najgłębszym powołaniem człowieka jest miłość
Kim dla ciebie jest Jezus? – to pytanie z Ewangelii św. Marka (8, 27-35) było dziś w centrum rozważania, które Papież wygłosił przed modlitwą „Anioł Pański”.

Franciszek podkreślił, że Jezus nie godzi się na proste, przewidywalne odpowiedzi, nawet takie, które odwoływałyby się do postaci z Pisma św., gdyż wiara, która sprowadza się do formułek jest wiarą krótkowzroczną. Chrystusowi chodzi o to, by nawiązać z Nim osobistą relację, a więc postawić Go w centrum swojego życia. Zatem każdy z nas musi odpowiedzieć szczerze na to pytanie.

“Ale gdy Jezus wyraźnie nam mówi, to co powiedział swoim uczniom, że jego misja wypełnia się nie na szerokiej drodze sukcesu, ale na trudnej ścieżce cierpiącego Sługi, poniżonego, odrzuconego i ukrzyżowanego, to może się nam przytrafić, podobnie jak Piotrowi, by protestować i buntować się, ponieważ jest to sprzeczne z naszymi oczekiwaniami – powiedział Ojciec Święty. – W takich chwilach również i my zasługujemy na zbawienną przyganę Jezusa: «Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie» (w. 33).”

Papież dodał, że wyznana wiara w Jezusa Chrystusa domaga się konkretnych gestów, za którymi kryje się prawdziwa miłość, która nas zmienia, na co wskazuje świedectwo tak wielu świętych.

[Wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa nie może zatrzymać się na słowach, ale domaga się uwierzytelnienia poprzez konkretne decyzje i gesty, przez życie naznaczone miłością Boga i bliźniego. Jezus mówi nam, że aby za Nim pójść, aby być Jego uczniami, musimy się zaprzeć samych siebie (por. w. 34), to znaczy roszczeń własnej egoistycznej pychy i wziąć swój krzyż – stwierdził Ojciec Święty. – Następnie daje każdemu ważną regułę: «Kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, ten je zachowa» (w. 35). Często w życiu, z wielu powodów mylimy drogę, szukając szczęścia w rzeczach lub w ludziach, których traktujemy jak rzeczy. Ale szczęście znajdujemy tylko wtedy, gdy miłość, ta prawdziwa miłość, nas spotyka, zaskakuje nas, kiedy nas zmienia. Potwierdza to świadectwo świętych.]

Paweł Pasierbek SJ – Watykan
Przesłane 16 Wrześ 2018 przez Administrator
Anioł Pański: otwórzmy się na chorych i cierpiących
Chorzy i cierpiący zbyt często są przez nas postrzegani jako problem. A tymczasem powinni być okazją do okazania troski i solidarności społeczeństwa względem najsłabszych – mówił Papież przed południową modlitwą Anioł Pański, rozważając dzisiejszą Ewangelię. Opisuje ona uzdrowienie głuchoniemego.

Papież zwrócił uwagę na dyskrecję, z jaką postępuje w tym wypadku Jezus. Nie chce robić wrażenia na tłumie, nie zabiega o rozgłos, zależy Mu jedynie na dobru innych. W ten sposób uczy nas, byśmy czyniąc dobro, nie robili tego na pokaz – mówił Papież.

Franciszek zauważył, że tłum prosi Jezusa, by po prostu nałożył na chorego ręce. Jezus się do tego nie ogranicza. Wykonuje szereg gestów.

«Effatà» - «otwórz się»

“Jezus wziął głuchoniemego na bok, włożył palce w jego uszy, a śliną dotknął języka tego człowieka. Ten gest odsyła do Wcielenia - mówił Ojciec Święty. - Syn Boży jest człowiekiem w pełni osadzonym w ludzkiej rzeczywistości, dlatego może zrozumieć trudne położenie innego człowieka i posługuje się gestem, w którym zaangażowane jest całe Jego człowieczeństwo. Jednocześnie Jezus chce dać do zrozumienia, że cud dokonuje się dzięki Jego zjednoczeniu z Ojcem; dlatego spojrzał w niebo. Potem westchnął i wypowiedział decydujące słowo: «Effatà», co oznacza «otwórz się» . I natychmiast człowiek został uzdrowiony: jego uszy otwarły się, jego język się rozwiązał. Uzdrowienie było dla niego otwarciem się na innych i na świat.”

Franciszek zauważył, że gest ten wskazuje na potrzebę uzdrowienia, które powinno się dokonać również w nas. Chodzi tu o uzdrowienie z lęku, który prowadzi nas do spychania na margines ludzi chorych, cierpiących, niepełnosprawnych. Kierujemy się przy tym fałszywą litością. Chcemy ich usunąć jako problem. Pozostajemy głusi i niemi w obliczu cierpienia ludzi dotkniętych chorobą, trwogą czy trudnościami.

Otwórzmy się na potrzebujących

“Jezus objawił nam tajemnicę cudu, który możemy dokonać także i my, stając się protagonistami «Effatà», tego słowa «otwórz się», którym przywrócił głuchoniememu mowę i słuch - powiedział Ojciec Święty. - Chodzi tu o otwarcie się na potrzeby naszych braci cierpiących i potrzebujących pomocy, wyzbywając się egoizmu i zamknięcia serca. Jezus przyszedł właśnie po to, aby otworzyć serce, czyli to, co w osobie najgłębsze, aby je wyzwolić, aby uczynić nas zdolnymi do przeżywania w pełni naszej relacji z Bogiem i z innymi ludźmi. Stał się człowiekiem, aby człowiek, wewnętrznie ogłuszony i oniemiały przez grzech, mógł usłyszeć głos Boga, głos Miłości, który przemawia do jego serca, a tym samym nauczył się sam mówić językiem miłości, przekładając go na gesty wielkoduszności i daru z siebie.”

Krzysztof Bronk - Watykan
Przesłane 09 Wrześ 2018 przez Administrator
Papież: małżeństwo chrześcijańskie zakotwiczone w miłości Boga
Piękno i atrakcyjność małżeństwa chrześcijańskiego oraz rodzinnego życia będą dostrzegane tylko wtedy, gdy będą zakotwiczone w miłości Boga – to wezwanie Franciszka skierowane do rodzin zgromadzonych w Croke Park Stadium w Dublinie.

Nawiązując do tematu tegorocznego Światowego Spotkania Rodzin: „Ewangelia rodziny, radość dla świata” Papież wskazał, że każda z nich winna w radości, słowami i czynami ukazywać miłość samego Boga. Wszyscy powołani jesteśmy do tego, by być świętymi. Świętość bowiem milcząco obecna jest w sercach wszystkich rodzin, które dzielą się miłością, przebaczeniem i miłosierdziem bez rozgłosu, po cichu.

Odnosząc się do usłyszanych świadectw Franciszek podkreślił wagę przebaczenia w rodzinie. Ono zmusza do przezwyciężenia pychy, dystansu oraz do pogodzenia się. Nie ma rodziny idealnej, stąd potrzeba przebaczenia, bez niego rodziny rozwijają się wadliwie i stopniowo się rozpadają. „Kiedy kłócisz się w domu – powiedział Papież - upewnij się przed pójściem spać, że przeprosiłeś i powiedziałeś, że żałujesz”.
Papież – przebaczanie to dawanie czegoś z siebie

“Przebaczenie oznacza dawanie czegoś z siebie. Jezus zawsze nam przebacza. Dzięki sile Jego przebaczenia również my, jeśli naprawdę tego chcemy, możemy wybaczyć innym – mówił Ojciec Święty. – Czyż nie o to się modlimy, kiedy odmawiamy «Ojcze nasz»? Dzieci uczą się wybaczać, gdy widzą, że rodzice przebaczają sobie nawzajem. Jeśli to zrozumiemy, to możemy docenić wspaniałość nauczania Jezusa o wierności w małżeństwie. Nie chodzi tu wcale o zimne zobowiązanie prawne, ale o pełną mocy obietnicę samego Boga – obietnicę wierności swemu słowu i swej nieograniczonej łasce.”

Papież poruszył także problem korzystania z mediów społecznościowych, o którym w swoim świadectwie mówiło małżeństwo z Indii. Zaznaczył, że używane umiarkowanie i roztropnie mogą przyczyniać się do budowy sieci przyjaźni, wzajemnego wsparcia. Ważne jednak, aby nigdy nie stały się zagrożeniem dla prawdziwej relacji z krwi i kości. Dlatego zachęcił do zastanowienia się, czy nie warto byłoby ograniczyć czas poświęcony mediom społecznościowym, a zastąpić go większą ilością czasu spędzonego razem ze sobą i z Bogiem.

Szczególnym świadectwem podzieliło się małżeństwo z Iraku – Enass i Sarmaad, które podkreśliło, że wśród przemocy i zniszczenia to właśnie miłość i wiara w rodzinie były źródłem siły i pokoju. W tym kontekście Franciszek wskazał, że pomoc i solidarność wielu rodzin sprawiły, że życie może być odbudowane, a nadzieja może się odrodzić.

Papież – rodzina źródłem pokoju i pojednania
“W każdym społeczeństwie rodziny rodzą pokój, ponieważ uczą miłości, akceptacji i przebaczenia, które są najlepszym antidotum na nienawiść, uprzedzenia i zemstę zatruwające życie ludzi i wspólnot. Jak uczył dobry irlandzki ksiądz, «rodzina, która razem się modli, trwa razem» i promieniuje pokojem. Taka rodzina może być szczególnym wsparciem dla innych rodzin, które nie żyją w pokoju. Po śmierci ojca Ganniego Enass, Sarmaad i ich rodziny obrali raczej przebaczenie i pojednanie niż nienawiść i urazę. Dostrzegali w świetle krzyża, że zło można zwalczać jedynie dobrem, a nienawiść można pokonać jedynie poprzez przebaczenie. W niemal niewiarygodny sposób udało im się znaleźć pokój w miłości Chrystusa, miłości, która czyni wszystko nowym. Dziś wieczorem dzielą ten pokój z nami.”

W swoim przemówieniu Papież poruszył także temat następstwa pokoleń. Odniósł się w ten sposób do świadectwa Aldo i Marissy, którzy małżeństwem są od 50 lat.

Papież – społeczeństwo niedoceniające starszych jest bez przyszłości
“Społeczeństwo, które nie docenia dziadków, jest społeczeństwem bez przyszłości. Kościołowi, który nie dba o przymierze między pokoleniami, zabraknie w końcu tego, co naprawdę ważne - miłości. Nasi dziadkowie uczą nas znaczenia miłości małżeńskiej i rodzicielskiej – podkreślił Ojciec Święty. - Sami dorastali w rodzinie i doświadczyli miłości synów i córek, braci i sióstr. Dlatego stanowią skarbiec doświadczenia i mądrości dla nowych pokoleń. Wielkim błędem jest niepytanie starszych o ich doświadczenia lub myślenie, że rozmowa z nimi to strata czasu.”

Paweł Pasierbek SJ – Watykan
Przesłane 26 Sier 2018 przez Administrator
Papież na Anioł Pański: Eucharystia nas kształtuje, dostraja do Chrystusa
Szczęście i życie wieczne zależą od naszej zdolności do uczynienia owocną miłości ewangelicznej, którą otrzymujemy w Eucharystii. Papież Franciszek mówił o tym w rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański. Ojciec Święty podkreślił, że Eucharystia nas kształtuje, abyśmy nie żyli tylko dla siebie, ale dla Pana i dla naszych braci.

Punktem wyjścia papieskiego rozważania był fragment niedzielnej Ewangelii, w którym Jezus przedstawia siebie jako „chleb żywy, który zstąpił z nieba”, chleb, który daje życie wieczne i podkreśla: „Jeżeli nie będziecie spożywać ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie”. Franciszek przypomniał, że ciało i krew w języku biblijnym wyrażają konkretne człowieczeństwo. „Ludzie i sami uczniowie rozumieją, że Jezus zaprasza ich do wejścia w komunię z Nim, do «zjedzenia Go», Jego człowieczeństwa, by wraz z Nim dzielić dar życia dla świata. To coś innego niż triumfy i ułuda sukcesu” – mówił Ojciec Święty.

“Ten chleb życia, sakrament Ciała i Krwi Chrystusa, jest nam darmo dany na stole Eucharystii. Wokół ołtarza znajdujemy to, co nas karmi i gasi nasze pragnienie duchowe dzisiaj i na wieki – mówił Papież Franciszek. – Za każdym razem, gdy uczestniczymy w Mszy świętej, w pewnym sensie zapowiadamy niebo na ziemi, ponieważ z pokarmu eucharystycznego, Ciała i Krwi Jezusa, uczymy się, czym jest życie wieczne. Jest ono życiem dla Pana: «kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie». Eucharystia nas kształtuje, abyśmy nie żyli tylko dla siebie, ale dla Pana i dla naszych braci. Szczęście i wieczność życia zależą od naszej zdolności do uczynienia owocną miłości ewangelicznej, którą otrzymujemy w Eucharystii.”

Papież podkreślił, że Jezusowe słowa o pokarmie na życie wieczne skierowane są do każdego z nas. „Nie chodzi o pokarm materialny, lecz o chleb żywy i ożywiający, który przekazuje samo życie Boga. Aby mieć to życie, trzeba karmić się Ewangelią i miłością braci” – mówił Franciszek.

“W obliczu zaproszenia Jezusa, aby karmić się Jego Ciałem i Krwią, moglibyśmy odczuwać potrzebę sprzeczania się i stawiania oporu, podobnie jak uczynili to słuchacze z dzisiejszej Ewangelii – mówił Ojciec Święty. – Dzieje się tak, gdy trudno nam kształtować nasze życie według życia Jezusa, aby postępować zgodnie z Jego kryteriami, a nie według kryteriów świata. Karmiąc się tym pokarmem, możemy w pełni dostroić się do Chrystusa, do Jego uczuć, do Jego postawy”

Papież Franciszek podkreślił znaczenie przystępowania do Komunii św., kiedy uczestniczymy w Mszy. „Przyjmowanie Ciała Chrystusa jest przyjęciem Jezusa, który przemienia nas od środka. Przyjmowanie żywego Chrystusa przygotowuje nas do nieba” – wskazał Ojciec Święty.
Przesłane 19 Sier 2018 przez Administrator
Włoska młodzież pielgrzymuje do Papieża przed synodem
Ponad 30 tys. młodych ludzi wyruszyło z wszystkich zakątków Włoch w pieszej pielgrzymce na spotkanie z Papieżem Franciszkiem. Jest to przedsynodalna inicjatywa włoskiego Kościoła. Do Rzymu dotrą 11 sierpnia.

Młodzi wyruszyli na pielgrzymi szlak z wszystkich dwustu włoskich diecezji. Idą w tym samym czasie, ale różnymi drogami, stąd hasło inicjatywy „Przez tysiąc dróg”. Na trasie modlą się w intencji październikowego Synodu Biskupów poświęconego młodzieży. Punktem kulminacyjnym pielgrzymki będą dwa spotkania z Papieżem Franciszkiem. 11 sierpnia młodzi pątnicy wezmą udział w czuwaniu modlitewnym w Cyrku Maksencjusza, a następnego dnia w uroczystej Eucharystii w na placu św. Piotra. Zwieńczeniem pielgrzymki będzie posłanie młodych Włochów przez Papieża z misją głoszenia Ewangelii.

„Chcieliśmy, żeby przedsynodalne spotkanie włoskiej młodzieży z Ojcem Świętym nie ograniczyło się jedynie do Rzymu, ale w pewien sposób rozciągnęło się na cały kraj. Stąd pomysł wspólnego pielgrzymowania” – mówi ks. Michele Falabretti, odpowiedzialny we włoskim episkopacie za duszpasterstwo młodzieży.

“Pielgrzymowanie jest znanym doświadczeniem, jednak nie zdarzyło się jeszcze, by włoska młodzież wyszła na pątniczy szlak równocześnie we wszystkich diecezjach i przemierzała go na swoim terytorium. Fakt, by całe Włochy - od północy po południe, obejmując również wyspy - wyruszyły w jednym czasie na pielgrzymkę, to dla nas zupełnie nowe doświadczanie – mówi Radiu Watykańskiemu ks. Falabretti. – Spotkanie w Rzymie będzie głównie poświęcone modlitwie i refleksji, na szlaku zaś młodzi zdobywają nowe doświadczenia. Młodość z definicji jest czasem poszukiwań. Zaproszenie młodych na pielgrzymkę oznacza wyciągnięcie ich z rutyny dnia, zaproponowanie im czegoś nowego. Oznacza też przezwyciężanie siebie. Wędrując pieszo z innej strony odkrywają swoją ziemię, krok za krokiem poznają także jej chrześcijańskie dziedzictwo, świętych z nią związanych, a także jej codzienność. Innymi słowy zdobywają doświadczenia wiary i życia, które są bardzo ważne.”

Beata Zajączkowska – Watykan
Przesłane 05 Sier 2018 przez Administrator
Papież: Jezus zachęca do troski o innych
Na troskę Jezusa o codzienne potrzeby człowieka zwrócił uwagę Papież w czasie rozważania przed modlitwą „Anioł Pański”. Nawiązał w nim do Ewangelii o cudownym rozmnożeniu chleba (por. J 6, 1-15). Prosił Maryję, aby w świecie dominowały programy służące rozwojowi i wyżywieniu, a nie nienawiści, czy wojnie.

Franciszek zaznaczył, że dzisiejsza Ewangelia zachęca nas, abyśmy nigdy nie odwracali wzroku od Jezusa, który jest wrażliwy na ludzkie potrzeby: widzi głodnych i angażuje uczniów, aby zaradzili temu problemowi.

“Jezus nie ograniczał się do dawania rzeszom tylko jednego - swojego słowa, swojego pocieszenia, zbawienia, a na końcu swojego życia - ale oczywiście uczynił także i to: zatroszczył się o pokarm dla ciała – mówił Ojciec Święty. - I my, jego uczniowie, nie możemy tego pomijać. Jedynie słuchając najprostszych próśb ludzi i stojąc obok ich konkretnych sytuacji egzystencjalnych można być wysłuchanym, gdy mówi się o wartościach wyższych.”

Miłość Boga do ludzkości, która jest głodna chleba, wolności, pokoju nigdy nie zawodzi – podkreślił Papież i dodał, że również dziś Jezus, dzięki nam, swoim uczniom, jest pocieszającą i żywą obecnością.

“Dlatego Ewangelia zachęca nas, abyśmy byli dyspozycyjni i działający – wskazał Papież. - W obliczu wołania głodu - wszelkiego rodzaju «głodu» - wielu braci i sióstr, w każdym zakątku świata, nie możemy pozostać obojętnymi i spokojnymi widzami. Przepowiadanie Chrystusa będące chlebem na życie wieczne wymaga wielkodusznego zaangażowania solidarności względem ubogich, słabych, ostatnich, bezbronnych. To działanie bliskości i miłości jest najlepszym sprawdzianem jakości naszej wiary, zarówno na poziomie osobistym, jak i wspólnotowym.”

Franciszek przypomniał, że gdy wszyscy byli nasyceni Jezus nakazał uczniom, aby pozbierali wszystkie ułomki, aby nic nie pozostało i nic się nie zepsuło. Zachęcił do zastanowienia się nad tym, co robimy z tym jedzeniem, które pozostaje po spożyciu posiłku.

Paweł Pasierbek SJ - Watykan
Przesłane 29 Lip 2018 przez Administrator
Papież mianował przewodniczących Synodu o młodych
Franciszek mianował 4 kardynałów, którzy w jego imieniu będą kierować obradami Synodu na temat młodych.

Franciszek mianował przewodniczących delegowanych najbliższego zgromadzenia synodalnego. Synod Biskupów obraduje oczywiście pod przewodnictwem Ojca Świętego, jednakże kierowanie obradami powierza on z reguły wydelegowanym przez siebie biskupom. Tym razem będą to czterej kardynałowie: patriarcha Babilonii kard. Louis Raphaël Sako; arcybiskup Toamasina na Madagaskarze kard. Désiré Tsarahazana; arcybiskup Yangunu w Birmie kard. Charles Bo oraz arcybiskup Port Moresby w Papui Nowej Gwinei kard. John Ribat.

Przypomnijmy, że XV Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów odbędzie się w październiku w Watykanie, a jego tematem jest: „Młodzież, wiara i rozeznanie powołania”.

Paweł Pasierbek SJ - Watykan
Przesłane 15 Lip 2018 przez Administrator
Papież: wielu ochrzczonych żyje tak, jakby Chrystus nie istniał
Wielu ochrzczonych żyje tak, jakby Chrystus nie istniał. Powtarzają gesty i znaki wiary, ale one nie odpowiadają rzeczywistemu przylgnięciu do Jezusa i Ewangelii. Papież Franciszek mówił o tym na Anioł Pański. Jako przykład zaskakującego działania Boga w naszym życiu ukazał Matkę Teresę z Kalkuty, której „małość”, jak podkreślił, zrewolucjonizowała Kościół.

Ojciec Święty komentował dzisiejszą kartę Ewangelii ukazującą Jezusa, który wraca do rodzinnego Nazaretu i nie jest tam dobrze przyjęty, co znalazło swe odbicie w popularnym powiedzeniu, że nikt nie jest prorokiem we własnym kraju. Papież zachęcił do zastanowienia się nad tym, „dlaczego rodacy Jezusa dokonują porównania między Jego skromnym pochodzeniem, a zdolnościami: jest cieślą, nie studiował, a jednak głosi lepiej niż uczeni w Piśmie i dokonuje cudów. I zamiast otworzyć się na rzeczywistość, gorszą się”. Franciszek podkreślił, że zdaniem mieszkańców Nazaretu, Bóg jest zbyt wielki, aby się uniżyć i przemawiać przez tak prostego człowieka.

“To skandal wcielenia: szokujące wydarzenie Boga, który stał się ciałem, myślącego ludzkim umysłem, pracującego i działającego ludzkimi rękoma, kochającego ludzkim sercem, Boga który się trudzi, je i śpi jak jeden z nas. Syn Boży obala wszelkie ludzkie schematy: to nie uczniowie umywali stopy Panu, ale to Pan, umył nogi swoim uczniom. To jest powodem zgorszenia i niewiary, w każdym czasie, także i dzisiaj – mówił Franciszek. – Radykalna zmiana dokonana przez Jezusa zobowiązuje Jego wczorajszych i dzisiejszych uczniów do dokonania osobistej i wspólnotowej weryfikacji. Bowiem także w naszych czasach może się zdarzyć, że żywimy uprzedzenia, które uniemożliwiają nam uchwycenie rzeczywistości.”

Franciszek przypomniał, że Bóg zachęca nas do przyjęcia postawy pokornego słuchania, ponieważ łaska Boża często przedstawia się nam w zaskakujący sposób, nie odpowiadający naszym oczekiwaniom. Jako przykład takiego właśnie działania łaski Papież przywołał założycielkę Misjonarek Miłości.

“Pomyślmy razem np. o Matce Teresie z Kalkuty. Maleńka siostra, za którą nikt nie dawał złamanego grosza. Szła na ulice zbierać umierających, aby mieli godną śmierć – mówił improwizując Papież. – I ta maleńka zakonnica poprzez modlitwę i swe działanie dokonała cudów. Małość tej kobiety zrewolucjonizowała działanie miłosierdzia w Kościele. To przykład z naszych czasów.”

Papież podkreślił, że Bóg nie dostosowuje się do naszych uprzedzeń. Zachęcił też do nawiązania z Nim zażyłej relacji i otwartości na Jego łaskę.

“Bóg nie dostosowuje się do uprzedzeń. Musimy postarać się otworzyć serce i umysł, aby przyjąć Bożą rzeczywistość wychodzącą nam na spotkanie. Chodzi o to, aby mieć wiarę: brak wiary jest przeszkodą dla łaski Bożej – mówił Franciszek. – Wielu ochrzczonych żyje tak, jakby Chrystus nie istniał. Powtarzają gesty i znaki wiary, ale one nie odpowiadają rzeczywistemu przylgnięciu do Jezusa i Ewangelii. Tymczasem każdy chrześcijanin powołany jest do pogłębienia tej podstawowej przynależności, starając się o niej świadczyć poprzez konsekwentny sposób życia, którego przewodnim wątkiem jest miłość.”

Beata Zajączkowska – Watykan
Przesłane 08 Lip 2018 przez Administrator
Content Management Powered by UTF-8 CuteNews